แนวรุกของซิเมโอเน่เผชิญกับการล่มสลายเมื่อเส้นตายของแอตเลติโก้ในวันที่ 19 สิงหาคมใกล้เข้ามา

แอตเลติโก มาดริด เผชิญหน้ากับการเปิดฤดูกาลลาลีกาในวันที่ 19 สิงหาคม โดยมีสถานการณ์กองหน้าที่ยิ่งน่าเป็นห่วงมากขึ้นเรื่อยๆ จูเลียน อัลวาเรซ ต้องการออกจากทีม อเล็กซานเดอร์ ซอร์ลอธ ไม่น่าจะอยู่ต่อ และอองตวน กรีซมันน์ ก็ได้ออกไปยังออร์แลนโด ซิตี้ แล้ว – ทิ้งให้ดิเอโก ซิเมโอเน่มีแนวรุกที่อาจจะดูบางลงอย่างมากก่อนที่ลูกฟุตบอลจะถูกเตะในเชิงแข่งขัน

ขนาดของปัญหา

ตัวเลขทำให้รู้สึกไม่สบายใจ , ช่องว่าง 93 ประตูจากสองฤดูกาลที่ผ่านมา จะถูกทิ้งไว้ที่ด้านบนของทีม การสูญเสียทั้งคู่ – และกรีซมันน์ก่อนหน้านั้น – ทิ้งช่องว่างที่ไม่สามารถปิดได้ด้วยความยืดหยุ่นทางยุทธวิธีใดๆ

อัลวาเรซได้แสดงความต้องการที่จะออกจากทีมอย่างชัดเจน และเรื่องราวนี้ได้ลากยาวเข้าสู่พื้นที่ที่ทุกสัปดาห์ที่ไม่มีการแก้ไขคือสัปดาห์ที่แอตเลติโกไม่สามารถใช้ในการระบุ เจรจา และลงทะเบียนผู้เล่นทดแทนได้ แหล่งข่าวหลักระบุอย่างระมัดระวังว่าเขาอาจจะไม่ได้ไปบาร์เซโลนา หรือเรอัล มาดริด แต่ทิศทางการเดินทางนั้นชัดเจนพอสมควร: ลา อาราญา กำลังจะไปที่ไหนสักแห่ง และสโมสรจำเป็นต้องตอบสนองอย่างเหมาะสม

การออกจากทีมของซอร์ลอธมีส่วนที่เคลื่อนไหวของมันเอง สโมสรในอิตาลีกล่าวว่ามีความสนใจ และมีการพูดถึงการใช้เขาเป็นเลเวอเรจเพื่อให้ได้การย้ายทีมถาวรของนิโก้ กอนซาเลซจากยูเวนตุส – เป็นการเต้นรำระหว่างหลายสโมสรที่เพิ่มความไม่แน่นอนให้กับการวางแผนของแอตเลติโก เบซิคตัสยังถูกกล่าวถึง ซึ่งจะเป็นการรวมตัวกับฟุตบอลตุรกีหลังจากช่วงเวลาที่เขาประสบความสำเร็จที่ทราบซอร์สปอร์ต สำหรับการอภิปรายทั้งหมดภายในฐานแฟนคลับเกี่ยวกับว่าซอร์ลอธดีพอหรือไม่ สโมสรยังคงรู้สึกถึงการขาดหายไปของเขาหากทั้งเขาและอัลวาเรซหายไปในช่วงปลายเดือนสิงหาคม

ทางเลือกภายในไม่ใช่คำตอบ

ซิเมโอเน่ได้ทดลองอาเดโมล่า ลุคแมนเป็นกองหน้าตัวที่สองในบางครั้งในช่วงท้ายของฤดูกาลที่ผ่านมา และกองหน้าชาวไนจีเรียก็ได้ทำหน้าที่นั้นในบางครั้งในช่วงท้ายของฤดูกาลที่แล้ว ความคิดนี้เข้าใจได้ – ลุคแมนมีความเด็ดขาดในพื้นที่แคบและมีภัยคุกคามในการทำประตูที่ถูกต้อง – แต่การกระโดดจากการเป็นผู้สนับสนุนไปสู่การแบกรับความรับผิดชอบ 25 ประตูเป็นการกระโดดที่สำคัญ คอร์สมีความสงสัย และความสงสัยนั้นมีเหตุผล: ลุคแมนเป็นผู้โจมตีที่ยอดเยี่ยมจากด้านข้าง ไม่ใช่จุดศูนย์กลางตามธรรมชาติสำหรับทีมของซิเมโอเน่ที่มักจะสร้างขึ้นรอบๆ ผู้ทำประตูที่โดดเด่น

แอตเลติโก มาดริดของเฟอร์นันโด ตอร์เรสผลิตผู้ทำประตูสูงสุดของดิวิชั่นสามในฤดูกาลที่แล้วในอาร์เนา ออร์ติซ ซึ่งทำได้ 23 ประตูในลีก มิเกล คูโบถูกใช้เป็นกองหน้าตัวกลางในช่วงพรีซีซั่น ไม่มีใครที่กล่าวถึงนี้เป็นทางออกที่เชื่อถือได้ในลาลีกาในช่วงนี้; ช่องว่างระหว่างดิวิชั่นสามและลีกสูงสุดนั้นโหดร้าย และประวัติศาสตร์ของซิเมโอเน่กับการส่งเสริมเยาวชนจากเดือนสิงหาคมนั้นจำกัด ตัวเลือกเหล่านี้เกิดจากความจำเป็น ไม่ใช่ความเชื่อมั่น

ทางเลือกในตลาดมีความเสี่ยงของตนเอง

นั่นทำให้เหลือเพียงตลาดการซื้อขาย และทางเลือกที่มีอยู่ก็น่าสนใจน้อยที่สุด ดูซาน วลาโฮวิช ไม่มีสังกัดหลังจากออกจากยูเวนตุส และ – ทฤษฎีแล้วเป็นทางออกที่มีต้นทุนต่ำซึ่งเหมาะกับสโมสรที่อยู่ภายใต้แรงกดดันจากเพดานเงินเดือน ชาวเซิร์บยังมีอายุเพียง 26 ปี พูดภาษาอิตาลีที่ซิเมโอเน่สื่อสารตามธรรมชาติ และเป็นผู้เล่นที่แอตเลติโกต้องการเมื่อเขาเริ่มทำผลงานในเซเรีย อาที่ฟิออเรนติน่า ปัญหาคือเขาไม่ใช่ผู้เล่นคนนั้นอีกต่อไป ผลผลิตของเขาที่ยูเวนตุสลดลงอย่างต่อเนื่อง และการเซ็นสัญญากับเขาในตอนนี้จะเป็นการเดิมพันในการกลับคืนฟอร์มที่เขาอาจจะสูญเสียไปอย่างถาวร

วิคเตอร์ เกโยเคเรสยังถูกกล่าวถึงเกี่ยวกับแอตเลติโก โดยมีการรายงานบางส่วนที่มองว่าการมาถึงของเขาเป็นกลไกที่จะอนุญาตให้มีการขายอัลวาเรซ – . กองหน้าชาวสวีเดนที่สปอร์ติ้ง ซีพีได้แสดงให้เห็นว่าเขาสามารถทำประตูได้มากในโปรตุเกส แต่ความกังวลเกี่ยวกับอารมณ์และความสม่ำเสมอภายใต้แรงกดดันในระดับสูงสุดนั้นเป็นเรื่องที่มีเหตุผล คอร์สพูดอย่างตรงไปตรงมา: หลังจากปีที่ได้เห็นซอร์ลอธและอัลบาโร มอราต้าเย็นชาที่ช่วงเวลาที่สำคัญ แอตเลติโกไม่สามารถรับกองหน้าคนอื่นที่สูญเสียความมั่นใจในเวลาที่ไม่ถูกต้องได้

การวางแผนสำรองเกี่ยวกับเป้าหมายกองหน้าทางเลือกสะท้อนให้เห็นว่าสโมสรอยู่ห่างไกลจากการแก้ปัญหาที่มั่นคง แอตเลติโกถูกเชื่อมโยงกับตัวเลือกหลายอย่างในขณะที่พวกเขาพยายามหาคนที่เหมาะสมทั้งในด้านโปรไฟล์กีฬาและข้อจำกัดทางการเงินที่มาเตว อาเลมานีทำงานอยู่

สโมสรที่ต้องการคนเข้ามาควบคุม

สิ่งที่ทำให้สถานการณ์นี้น่ากังวลเป็นพิเศษไม่ใช่แค่การขาดกองหน้า – แต่เป็นการขาดความชัดเจนเกี่ยวกับว่าใครเป็นผู้ขับเคลื่อนการตัดสินใจ คอร์สระบุปัญหาได้อย่างแม่นยำ: ซิเมโอเน่ใช้เวลาส่วนใหญ่ในช่วงฤดูร้อนอยู่ในนิวยอร์ก มิเกล อังเคล กิล มารินได้ให้สัมภาษณ์ที่เป็นตัวเอก เซเรโซยังคงทำแถลงการณ์สาธารณะที่สร้างความร้อนโดยไม่มีแสงสว่าง และอาเลมานี ซึ่งเป็นผู้อำนวยการกีฬาที่ได้รับมอบหมายให้แก้ไขปัญหาประเภทนี้ ดูเหมือนจะทำงานโดยไม่มีอำนาจหรือการประสานงานอย่างเต็มที่

ความไม่แน่นอนที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับสถานการณ์ของอัลวาเรซแสดงให้เห็นว่าพลศาสตร์ภายในของสโมสรทำให้กระบวนการที่ควรจะตรงไปตรงมานั้นซับซ้อนขึ้น ทุกวันที่เรื่องราวนี้ดำเนินต่อไปโดยไม่มีการแก้ไขคือวันน้อยลงสำหรับแอตเลติโกในการแสวงหาทางเลือกในระดับราคาและค่าแรงที่มีเหตุผลภายใต้กฎการเงินของลาลีกา

, และการทำธุรกรรมที่ออกไปนั้นช้าในการเกิดขึ้น ทำให้มีเวลาน้อยลงในการแก้ปัญหากองหน้า

ประวัติศาสตร์เตือนเรา

ทุกทีมของซิเมโอเน่ที่แข่งขันอย่างแท้จริง – สำหรับลาลีกา สำหรับแชมเปี้ยนส์ลีก – ได้รับการยึดโยงโดยกองหน้าที่สามารถชนะการแข่งขันได้ด้วยตัวเอง: ฟัลเกา, ดิเอโก คอสต้า, กรีซมันน์, หลุยส์ ซัวเรซ นี่ไม่ใช่ความบังเอิญของบุคลากร; มันสะท้อนให้เห็นถึงวิธีที่ซิเมโอเน่สร้างระบบทั้งหมดของเขา ประตูในยุคเหล่านั้นไม่ได้มาจากทุกที่; มันมาจากแหล่งเดียวเป็นหลัก โดยที่ทีมอื่นๆ ให้แพลตฟอร์ม

หากไม่มีประเภทของกองหน้าเช่นนี้ก่อนวันที่ 19 สิงหาคม แอตเลติโกเริ่มต้นฤดูกาลในตำแหน่งที่อ่อนแอกว่า โอกาสในการแข่งขันกับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด, แมนเชสเตอร์ ซิตี้ และมาร์กเซยจะให้หลักฐานเบื้องต้นว่า ซิเมโอเน่ตั้งใจจะรับมืออย่างไร พวกเขายังจะ, ในทุกโอกาส, หยุดพูดและเริ่มทำ

---

ที่มา: www.football-espana.net