ทีมยอดเยี่ยมของลาลีกา: นักเตะบาร์เซโลนาสี่คนติดทีม ขณะที่นักเตะจากทีมกลางตารางสร้างผลงานได้อย่างน่าประทับใจ

หลังจากปีที่วุ่นวายในลาลีกา ซึ่งถูกกำหนดโดยความเท่าเทียมกันอย่างกว้างขวางในกลางตาราง นี่คือทีมของคุณในฤดูกาลนี้ตามกลุ่มตำแหน่ง แต่ละตำแหน่งประกอบด้วยผู้ชนะและสองอันดับบนโพเดียม

ผู้รักษาประตู – โจน การ์เซีย – บาร์เซโลนา

รางวัลซามอราเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี และโจน การ์เซียได้รับรางวัลแรกในอาชีพของเขาสำหรับบาร์เซโลนา ปีที่แล้วเขาอาจจะเป็นผู้รักษาประตูที่ดีที่สุดในดิวิชั่นนี้ โดยทำการเซฟมากกว่าคนอื่น ๆ และป้องกัน 10 ประตูที่คาดหวัง ในการช่วยเอสปันญอลจากการตกชั้น ปีนี้เขาปรับปรุงตัวเลขนั้นเป็น 11 และมีบทบาทสำคัญในการแข่งขันชิงแชมป์ ปัญหาใหญ่ที่สุดของบาร์เซโลนามาในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายนเมื่อการ์เซียได้รับบาดเจ็บ และจำนวนประตูที่เสียเฉลี่ยเพิ่มขึ้นมากกว่าครึ่งต่อเกม สิ่งนั้นและการเซฟที่เขาทำต้องดูซ้ำเพื่อเชื่อถือได้

อันดับที่ 2: อารอน เอสกันเดล – ฟอร์มของเขาลดลงเล็กน้อยเมื่อฤดูกาลดำเนินไป แต่ถ้าเรอัล โอเบียโดรอดถึงกลางทางได้ ยังไงก็ต้องเป็นเพราะเขา

อันดับที่ 3: แมตต์ ไรอัน – เลบานเต้ทำการกลับมาอย่างน่าทึ่งในครึ่งหลังของฤดูกาล และในขณะที่คาร์ลอส เอสปีอาอาจจะเป็นข่าวพาดหัว ไรอันทำการเซฟสำคัญหลายครั้งเพื่อรักษาเลบานเต้ไว้

แบ็คขวา – มาร์กอส ลญอเรนเต – แอตเลติโก มาดริด

ดูเหมือนจะไม่มีข้อสงสัยเลยว่ามาร์กอส ลญอเรนเตสมควรได้รับตำแหน่งในทีมของเราในฤดูกาลนี้ บ่อยครั้งเขาเป็นแรงขับเคลื่อนเบื้องหลังแอตเลติโก ไม่ว่าอะไรที่ทีมของเขาต้องการ ลญอเรนเตก็ให้มัน ในทุกช่วงเวลา เขาเป็นปัญหาสำหรับฝ่ายตรงข้ามอย่างแท้จริง เพราะเขาสามารถวิ่งผ่านทุกคนได้ ด้วยความเร็วและความอึด ลญอเรนเตฉลาดในการวิ่งทั้งที่และเมื่อไหร่ และในด้านการป้องกัน เขาแข็งแกร่งมากในฤดูกาลนี้

อันดับที่ 2 – อันเดรอิ ราติอู – ปีกในร่างของแบ็คขวาที่มีพรสวรรค์ ฤดูกาลที่ยอดเยี่ยมกับราโย่ บาเยกาโน

อันดับที่ 3 – ซานติอาโก้ มูรีโน – เปลี่ยนจากเซ็นเตอร์แบ็ค เรามีข้อสงสัย แต่บียาร์เรอัลเป็นทีมที่แตกต่างไปเมื่อมีอุรุกวัยอยู่ที่แบ็คขวา แสดงให้เห็นว่าเขาแข็งแกร่งมาก

เซ็นเตอร์แบ็ค – มาร์ค พูบิล – แอตเลติโก มาดริด

แม้ว่าตามที่ดิเอโก ซิเมโอเนกล่าว แอตเลติโกทำการโจมตีได้ดีกว่าการป้องกัน แต่ช่วงเวลาที่พวกเขาดูเหมือนจะชนะอะไรบางอย่างคือเมื่อมาร์ค พูบิลอยู่ที่เซ็นเตอร์แบ็ค ในการแข่งขันน็อคเอาท์กับบาร์เซโลนาและอาร์เซนอล เขาแสดงให้เห็นว่าเขาไม่เพียงแค่เหมาะสมกับระดับสูงสุด แต่เขาสามารถโดดเด่นที่นั่นได้

อันดับที่ 2 – เปา คูบาร์ซิ – จบฤดูกาลในฟอร์มที่ยอดเยี่ยมหลังจากครึ่งแรกของปีที่ไม่มั่นคง เกือบจะเงียบเกินไปในวิธีการทำงานของเขา

อันดับที่ 3 – เดวิด แอฟเฟนกรูเบอร์ – หนึ่งในการเปิดเผยของฤดูกาล แอฟเฟนกรูเบอร์มีความมั่นใจในลูกบอลและกล้าหาญในการป้องกัน พูดง่ายๆ คือ ถ้าไม่มีเขา เอลเช่ก็กำลังวางแผนสำหรับฤดูกาลในเซกุนด้า

เซ็นเตอร์แบ็ค – ฟลอเรียน เลอจูเน – ราโย่ บาเยกาโน

ฤดูกาลที่น่าทึ่งจากเซ็นเตอร์แบ็คผู้มีประสบการณ์ อาจจะไม่มีใครทำมากกว่าเพื่อให้ราโย่เข้าสู่ยุโรปในฤดูกาลหน้าและไปถึงรอบชิงชนะเลิศครั้งใหญ่ครั้งแรก โดยพลาดไปอย่างเฉียดฉิวในทั้งสองครั้ง ชายวัย 34 ปีมีความชำนาญในการใช้ร่างกายของเขา โดยเล่นอยู่ระหว่างความแข็งแกร่งและการฟาวล์ ในโอกาสที่หายากที่เขาต้องมีส่วนร่วมในความกล้าหาญ การเข้าสกัดของเขาก็สะอาดเหมือนเสียงนกหวีด

อันดับที่ 2 – เอริค การ์เซีย – สิ่งนี้เกิดขึ้นกับเอริคเมื่อฤดูกาลที่แล้วเช่นกัน ซึ่งความหลากหลายของเขาทำให้ยากที่จะรวมเขาในตำแหน่งเดียว แต่ระดับโดยรวมของเขายอดเยี่ยม หนึ่งในผู้เล่นที่ดีที่สุดของบาร์เซโลนาในฤดูกาลนี้ โดยเฉพาะในครึ่งแรกของปี

อันดับที่ 3 – ไซด์ โรเมโร – เรามีเพียงครึ่งฤดูกาลกับเขา และเครดิตมากมายสำหรับการกลับมาของเกตาเฟ่ได้ไปที่คู่กองหน้า มาร์ติน ซาตริอาโน และหลุยส์ วาสเกซ แต่โรเมโรเป็นส่วนสำคัญของเหตุผลที่ลอส อซูลอนมีการป้องกันที่ดีที่สุดเป็นอันดับสามในดิวิชั่น

แบ็คซ้าย – คาร์ลอส โรเมโร – เอสปันญอล

เหมือนกับเอสปันญอล ฤดูกาลของคาร์ลอส โรเมโรลดลงจาก ‘มากไปน้อย’ หากเราจะอธิบายมันในสแปงกลิช แต่ไม่มีข้อสงสัยว่าเขาเป็นแบ็คซ้ายที่ดีที่สุดในสเปน หกแอสซิสต์และสามประตูใน 36 นัด โรเมโรมีพรสวรรค์ที่ไม่เพียงแต่ปรับปรุงด้านการป้องกัน แต่ยังรู้สึกในบางครั้งเหมือนเป็นผู้เล่นที่ครบเครื่องในแนวรุก เขาสามารถไปถึงเส้นข้างได้ เขาสามารถเลี้ยวเข้าไปข้างใน เขาสามารถเปิดบอลได้เร็ว และผลิตภัณฑ์สุดท้ายมักจะยอดเยี่ยม

อันดับที่ 2 – เฆอร์มัน วาเลร่า – หลอกเล็กน้อยเนื่องจากวาเลร่าเป็นแบ็ควิงที่มุ่งเน้นการโจมตี แต่การวิ่งที่ไม่หยุดนิ่งของเขาเป็นตัวอย่างสำหรับทีมของเอเดอร์ ซาราเบียตลอดทั้งปี บ่อยครั้งเราพูดถึงเอลเช่ว่าเป็นทีมที่เน้นการครองบอล แต่การโจมตีที่ดีที่สุดของพวกเขาหลายครั้งเกิดขึ้นจากการสวนกลับโดยมีวาเลร่าบินไปตามปีก

อันดับที่ 3 – ยูรี เบร์ชิช – ในฤดูกาลที่ยากลำบากสำหรับแอธเลติก คลับ ยูรียังคงยืนหยัดและมีบทบาทสำคัญสำหรับทีมของเขา ในบางครั้งรู้สึกเหมือนเขากำลังต่อสู้กับร่างกายของตัวเองมากเท่ากับฝ่ายตรงข้าม บางครั้งเขาอยู่ในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ค และเขายังให้แอสซิสต์เจ็ดครั้งใน 39 นัด

กองกลางกลาง – เปดรี กอนซาเลซ – บาร์เซโลนา

จังหวะที่อยู่เบื้องหลังฟุตบอลของบาร์เซโลนา มีเดือนเมษายนที่ยากลำบาก แต่มีกรณีที่แข็งแกร่งที่จะเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของบาร์เซโลนา มีบางครั้งที่เปดรีได้รับบอล และมันเหมือนกับว่าเขากำลังรอให้ผู้เล่นคนอื่นเคลื่อนที่ไปยังที่ที่เขาต้องการให้พวกเขาอยู่ ไม่อยู่ที่นั่น? สัมผัสครึ่งทางนี้ การหลอกล่อไปทางนั้น และไปกันเถอะ มุมอยู่ที่นั่น โลกฟุตบอลคุ้นเคยกับความเก่งกาจของเปดรี บาร์เซโลนาไม่คุ้นเคย – ครึ่งหนึ่งของ 10 เกมที่พวกเขาแพ้ในปีนี้เกิดขึ้นเมื่อเปดรีไม่อยู่ใน XI ตัวจริง

อันดับที่ 2 – อาร์ดา กูเลอร์ – หนึ่งในไม่กี่ผู้เล่นที่สามารถนำสิ่งดีๆ ไปสู่ฤดูกาลหน้า และไม่ใช่แค่ประตูที่น่าทึ่งจากครึ่งของเขา หกประตูและ 14 แอสซิสต์ แม้จะพลาดเดือนสุดท้ายและไม่ใช่ผู้เริ่มต้นเสมอไป แต่เขายังทำแอสซิสต์ได้เป็นอันดับสามในลาลีกา

อันดับที่ 3 – ปาเป้ เกเย – คำว่า โรลส์-รอยซ์ ของผู้เล่นกำลังจะหมดไปจากแฟชั่น และนั่นก็เป็นส่วนหนึ่งเพราะไม่มีใครที่เหมาะสมในปัจจุบัน เกเยทำได้; เท้าเรียบและเรียบร้อย ยากที่จะถูกผลักออกจากบอล

กองกลางกลาง – หลุยส์ มิลล่า – เกตาเฟ่

หลังจากโฮเซ่ บอร์ดาลาส สาเหตุที่ใหญ่ที่สุดเบื้องหลังการเข้ารอบยุโรปอย่างไร้สาระของเกตาเฟ่ ไม่เพียงแต่เขาเป็นอันดับสองร่วมสำหรับแอสซิสต์ด้วย 10 เขายังทำเช่นนั้นในทีมที่ทำประตูได้เพียง 32 ประตูตลอดทั้งฤดูกาล และผู้ทำประตูสูงสุดของพวกเขาจบด้วยหกประตู เพิ่มเข้าไปในประตูเดียวของเขา ซึ่งเป็นประตูที่ทำให้ได้เล่นในฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ ลีก และเขารับผิดชอบต่อหนึ่งในสามของประตูของเกตาเฟ่ การลดเขาให้เหลือแค่ตัวเลขก็เป็นการไม่ให้เกียรติ Constantly taking the right decision, always in the right place, the Coliseum’s most skilled gladiator.

อันดับที่ 2 – โกเก้ เรซูเรคซิออน – สิ่งนี้ไม่ควรเกิดขึ้น ด้วยจอห์นนี่ การ์โดโซเซ็นสัญญาและปาโบล บาร์ริออสเป็นอนาคต โกเก้ไม่ควรได้ลงเล่นมากนัก แต่เขาเป็นกองกลางที่ดีที่สุดของพวกเขาตลอดทั้งฤดูกาล ย้อนกลับไปในปีที่ผ่านมา การขาดเขายังคงถูกสังเกต

อันดับที่ 3 – ออเรเลียง ตชูอาเมนี่ – รักษาสิ่งต่าง ๆ ให้เข้าที่สำหรับเรอัล มาดริดในกองกลางที่มักจะหายไปเมื่อถูกท้าทาย ชาบี อลอนโซ่ทำให้เขาเล่นฟุตบอลที่ดีที่สุดในไม่กี่ฤดูกาลที่ผ่านมา และเขายังคงเป็นผู้นำต่อไป – แม้ว่าจะไม่ใช่โดยตัวอย่างในตอนท้าย

กองกลางกลาง – เฟอร์มิน โลเปซ – บาร์เซโลนา

ในฤดูกาลที่ผู้เล่นสำคัญของบาร์เซโลนาหลายคนพลาดเวลาเนื่องจากบาดเจ็บ เฟอร์มินถูกเรียกใช้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าโดยฮันซี่ ฟลิคเพื่อช่วยพวกเขาผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก แม้จะเล่นในหลายตำแหน่ง และไม่เสมอไปที่ได้รับความต่อเนื่อง โลเปซจบด้วย 13 ประตูและ 17 แอสซิสต์ใน 48 เกม แต่เฉลี่ยการมีส่วนร่วมของประตูทุก 92 นาที นอกจากนี้ โดยไม่มีคาวีและราฟินญ่าในช่วงเวลามากมายของปี โลเปซให้ความกระตือรือร้นและการทำงานที่สำคัญในการป้องกัน

อันดับที่ 2 – ปาโบล ฟอร์นัลส์ – โชคร้ายอย่างยิ่งที่พลาดออกไป ฟอร์นัลส์ช่วยเบติสผ่านครึ่งแรกของปี โดยมีจิโอวานี โล เซลโซ และอิสโก้พลาดส่วนใหญ่ของปี ทำเช่นนี้โดยเล่นด้วยความรับผิดชอบในการป้องกันมากขึ้นในช่วงเวลาส่วนใหญ่

อันดับที่ 3 – อเล็กซ์ เฟบาส – ผู้วางแผนเบื้องหลังฤดูกาลที่ดีของเอลเช่ มันถึงจุดที่ทีมอื่น ๆ วางแผนการเล่นรอบเฟบาส และแฟน ๆ ของเรอัล มาดริดเสนออย่างจริงจังว่าพวกเขาสามารถใช้ใครสักคนที่มีพรสวรรค์จากอะคาเดมีของพวกเขาในกองกลางของตัวเอง

กองหน้า – ลามีน ยามาล – บาร์เซโลนา

ฤดูกาลที่น่าทึ่งสำหรับผู้เล่นที่ถูกเบี่ยงเบนความสนใจ พูดมากเกินไป บาดเจ็บ ไม่ดูแลตัวเอง และ ‘ไม่ผ่านกองหลัง’ ลามีน ยามาลจบด้วยการมีส่วนร่วม 42 ประตูใน 45 นัด และมีเหตุผลที่จะบ่นว่าทีมของเขาไม่ได้ทำให้ตัวเลขนั้นสูงขึ้น ผู้แก้ปัญหาสำหรับบาร์เซโลนา ตอนนี้เป็นผู้นำอย่างแน่นอน ความสามารถของเขาคือเหตุผลที่พวกเขากำลังพูดคุยกันว่าพวกเขาจะจัดทีมอย่างไรเพื่อชนะยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก

อันดับที่ 2 – อองตวน กรีซมันน์ – ผู้เล่นที่มีพรสวรรค์ที่สุดและอาจจะดีที่สุดของแอตเลติโก มาดริดกำลังจะจากไป ในวัย 35 ปี ทุกฤดูกาลนับตั้งแต่เขากลับมา เมโทรโปลิตาโน่ตระหนักว่าไม่มีใครใกล้เคียงกับความฉลาดของกรีซมันน์

อันดับที่ 3 – วิลลิโอท สเวดเบิร์ก – รู้สึกเหมือนฤดูกาลที่สเวดเบิร์กได้แสดงความสามารถของเขาอย่างแท้จริง หลังจากการปรับตัวที่ยากลำบากในฐานะวัยรุ่น รวมทั้ง 10 ประตูและ 7 แอสซิสต์ ยังสวยงามในการรับชมเมื่อเขาเล่นได้เต็มที่

กองหน้า – เวดัต มูริคิ – อาร์ซีดี มายอร์กา

โจรสลัดทำทุกอย่างที่เขาสามารถทำได้เพื่อควบคุมเรือมายอร์กาและรักษาไม่ให้จม แต่ 23 ประตูของเขาก็ไม่เพียงพอ เพิ่มแอสซิสต์เดียวของเขา และเขารับผิดชอบต่อมากกว่าครึ่งหนึ่งของ 47 ประตูของมายอร์กาในลาลีกา มูริคิพลาดรางวัลปิชิชิไป 2 ประตู แต่ทำประตูได้มากกว่าคีเลียน เอ็มบัปเป้จากการเล่นเปิด ประตูสุดท้ายของเขา ประตูที่สามกับเรอัล โอเบียโดเมื่อมายอร์กาลื่นไหลเข้าสู่เซกุนด้า ถูกเตะออกไปด้วยความหงุดหงิด และไม่แปลกใจเลยหลังจากฤดูกาลที่ดีที่สุดในชีวิตของเขา

อันดับที่ 2 – คาร์ลอส เอสปี – ปาฏิหาริย์ของเลบานเต้ไม่เกิดขึ้นหากไม่มีความเฉียบคมที่แสดงโดยเอสปี ประตู 11 ประตูของเขานำไปสู่ 11 คะแนน อนาคตที่สดใสรออยู่

อันดับที่ 3 – โทนี่ มาร์ติเนซ – ชายที่มีภารกิจในครึ่งหลังของฤดูกาล 14 ประตูในชื่อของเขาและมีบทบาทสำคัญในการรักษาอัลาเบสไว้

กองหน้า – คีเลียน เอ็มบัปเป้ – เรอัล มาดริด

มันเป็นครึ่งหลังของฤดูกาลที่ค่อนข้างเศร้าสำหรับคีเลียน เอ็มบัปเป้ แต่ก็ควรจำไว้ว่าตลอดครึ่งแรกของปี เขาเป็นผู้รักษาโลส บลังโกส โดยทำประตูได้มากกว่าครึ่งหนึ่งของประตูทั้งหมดของพวกเขา จบด้วย 42 ประตูและ 7 แอสซิสต์ใน 44 นัด เอ็มบัปเป้เดินจากไปพร้อมกับรางวัลปิชิชิสำหรับ 25 ประตูของเขาในลาลีกา

อันดับที่ 2 – วินิซิอุส จูเนียร์ – ราวกับว่าทั้งสองเชื่อมโยงกัน วินิซิอุสจบฤดูกาลได้ดีขึ้นมาก และเป็นครั้งแรกในรอบสองปี ดูเหมือนว่าเขาจะกลับมาเป็นตัวเองที่น่ากลัวภายใต้อลบาโร่ อาร์เบลัวในบางช่วง

อันดับที่ 3 – เอซ อับเด – ก้าวไปข้างหน้าอย่างแท้จริงสำหรับอับเดในฤดูกาลนี้ ทุกคนคาดหวังว่าเรอัล เบติสจะถูกขับเคลื่อนโดยอันโธนี แต่ชาวโมร็อกโกได้สวมบทบาทในการช่วยเบติสผ่านหลายเกมในฤดูกาลนี้

ผู้จัดการทีมแห่งปี – อินิโก เปเรซ – ราโย่ บาเยกาโน

มันจะดูเรียบร้อยกว่านี้ถ้าราโย่ บาเยกาโนผ่านเข้ารอบในฟุตบอลคอนเฟอเรนซ์ ลีก หรือหากพวกเขาได้สิทธิ์เข้ารอบสำหรับรุ่นปีหน้า แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าสิ่งที่เปเรซทำเป็นประวัติศาสตร์ อาจจะไม่มีใครทำซ้ำได้อีก และอาจทำให้เขาถูกจดจำในฐานะผู้จัดการทีมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของพวกเขา รอบชิงชนะเลิศระดับสูงสุดครั้งแรกในเพียงการเข้าร่วมยุโรปครั้งที่สอง – ต้องคำนึงถึงว่าครั้งแรกที่พวกเขาเข้ารอบเนื่องจากสถิติการเล่นที่ดี

แสดงให้เห็นถึงความลึกซึ้งของทักษะด้านมนุษย์และส่วนตัวที่ทำให้เขาเป็นที่รัก ทีมของเปเรซถูกบรรยายบ่อยครั้งว่าเป็นหนึ่งในทีมที่ยากที่สุดในการเผชิญหน้าจากผู้จัดการทีมฝ่ายตรงข้าม ด้วยทีมที่ดี ทีมของเขาเป็นตัวแทนของจิตวิญญาณของวัลเลคัส และไปถึงจุดสูงสุดในประวัติศาสตร์ของสโมสรในขณะที่ทำเช่นนั้น

อันดับที่ 2 – โฮเซ่ บอร์ดาลาส – เริ่มฤดูกาลด้วยผู้เล่นเพียง 13 คน พวกเขาจบด้วยการป้องกันที่ดีที่สุดเป็นอันดับสาม ฤดูกาลของเกตาเฟ่ทำให้เขาได้รับการยอมรับจากเมืองเกตาเฟ่ และตอนนี้เขาก็อาจได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดที่เคยเดินไปตามเส้นข้างสนามที่โคลีเซียม

อันดับที่ 3 – หลุยส์ คาสโตร – ความจริงก็คือคุณสามารถจัดอันดับสามคนนี้ในลำดับใดก็ได้และทำให้คุณมีเหตุผล ทีมในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกภายใต้คาสโตร เลบานเต้ทำการหลบหนีอย่างมหัศจรรย์จากจุดตกชั้น เป็นอนุสาวรีย์แห่งความมุ่งมั่นที่แน่วแน่

---

ที่มา: www.football-espana.net